İkinci Yıldız ve Ötesine

Takvimler 18 Ağustos’u, Serie A fikstürü ise henüz ilk haftayı gösteriyordu. Napoli’nin geçen sezonki dominant şampiyonluğunun ardından İtalya’nın büyüklerini yeni bir zirve heyecanı sarmıştı. Milan bir önceki sezonun başarısını tekrarlamak istiyor, Juventus şaşalı dönemine dönüşün planlarını yapıyordu. Conte sonrasında kupalara ambargo koyan, Şampiyonlar Ligi’nde de final gören Inter ise artık ligdeki şanssızlığı kırmanın arzusunu taşıyordu. Onların, Monza’yı 2-0 mağlup ettiği açılış maçını anlatırken her geçen dakika şaşkınlığımı gizleyemez hâle geliyor; takip eden birkaç günde mavi-siyahlı ekibin sezonun başını değil adeta her şeyin yerli yerine oturduğu sonlarını oynadığını etrafımdakilere heyecanla aktarıyordum. Bu heyecan sanıyorum ilerleyen haftalarda “kafa ütüleme” noktasına kadar gitti. Zira birkaç istisna maç hariç Inter gücünden hiçbir şey kaybetmedi, hiç tökezlemedi. Hal böyle olunca da herkes böylesi bir performansa alıştı. Bu yazıyı kaleme alırken hala şampiyonluk gelmiş değil. Ancak Inter artık ikinci yıldızına çok yakın duruyor. Peki onların zafere giden yolu hangi taşlarla döşeli? Birkaç maddede bakalım…

İlk Sancılar, Beklenmeyen Katkılar

Inter, 2020-21 sezonunda Antonio Conte yönetiminde şampiyon olurken aynı zamanda 9 yıllık Juventus hanedanlığını bitirmişti. Takip eden sezonlarda Milan ve Napoli de kendi şampiyonluk hasretlerini sona erdirdi ama Inter beklendiği üzere ‘Juvevari’ bir hakimiyet bulamadı. Bunun temel sebebi ekonomik. Kazanılan Scudetto’nun ardından takımın Çinli sahibi Steve Zhang küçülmeye gitme kararı aldıklarını açıkladı. Romelu Lukaku ve Achraf Hakimi gibi büyük yıldızlar ayrılırken, Conte de düşen bütçeyle beraber Milano’dan taşınmaya karar verdi! Yeni ve mütevazı gözüken takım Simone Inzaghi’ye anahtar teslimi bırakılmıştı. İlk zamanlar genç çalıştırıcı eleştirilerin odağına oturmuştu. Ancak başta ondan gelen olmak üzere, takımın bulduğu sürpriz katkılar Inter’i bugünkü yerine getirdi.

Sudan Ucuz

“Parayı takip et…” suç filmlerinin aşina olduğumuz repliklerinden biri. Bizim işimiz şimdilik suç değil başarıyla. Ve Serie A’nın son döneminde başarıyı bulmak için Beppe Marotta’yı takip etmek gerekiyor. Juventus’a altın günlerini yaşatan eski CEO, Inter’de de benzer bir rotada ilerliyor. Güncel kadronun değişmezlerinden Hakan Çalhanoğlu, Henrikh Mkhitaryan ve Marcus Thuram hiçbir bonservis bedeli ödenmeden kadroya katıldı. Yüksek bedelle gönderilip yeri Yann Sommer ile dolan Andre Onana gibi örneklerden bahsetmiyorum bile. Yaptığı hemen her hamle bütçeye uygun ve faydalı olan Marotta, şimdiden gelecek sezonun hamlelerini de yaptı bile. Inter yeni sezonda Piotr Zielinski ve Mehdi Taremi’ye onun sayesinde kavuşacak. Hem de bonservissiz!

Inzaghi Kanatlandırır

Başarının kredisini artık biraz da saha içindeki yetenekli ayaklara verme zamanı. Tıpkı selefi Conte gibi üçlü savunma kullanmayı tercih eden Inzaghi, kanat bekleriyle iki sezondur dilediği şekilde, oyun hamuru edasıyla oynuyor. Elindeki Dimarco, Bastoni, Dumfries, Darmian gibi oyuncuların çokyönlülüğünden hem savunma hem de hücumda maksimum katkıyı alan Inzaghi’nin bunu bozmaya da hiç niyeti yok gibi gözüküyor. Takım bu sene Lukaku yahut Dzeko gibi kule bir forvetten yoksun olsa da sahneye bazen Marcus Thuram çıkıyor, bazen de bir kanat bekinin ortasında diğeri golü atıyor… İşler tabii ki sadece beklerle bitmiyor. Ancak diğer isimler kendi ayrı başlıklarını hak ediyor. 

Lautaro Faktörü

Inter, bu yazının yayınlandığı tarihe göre bakacak olursak Avrupa’nın 5 büyük liginde en çok gol atan takım konumunda. Her yerde sezonlar tamamlandığında da zirvede olmasalar bile çok seçkin bir listede yer alacaklar. Tabii ki şimdilik zirvede olmalarının sebebi kolektif olarak ağları sarsma becerilerinde saklı. En golcü savunmacı Dimarco da onların kadrosunda, en golcü orta saha Hakan Çalhanoğlu da. Ancak bu alandaki aslan payını Lautaro Martinez’e vermezsek ayıp ederiz. Bitime daha haftalar varken en golcü Serie A sezonuna ulaşan Arjantinli, Inter için tüm zamanlardaki golcüler listesinde de adım adım yükseliyor. Hem de bunu bağlantı oyununa büyük katkı vererek yapıyor. Geride kalan birkaç sezona nazaran geliştirdiği noktaların başında gelen nokta ise istikrarı. Geçmiş sezonların belli dönemlerinde arka arkaya maçları boş geçen Lautaro, bu sezon benzer bir serinin çok çok uzağında. Inzaghi ile yakaladığı bu istikrar, hangi partnerle oynarsa oynasın uyum sağlayabilme yeteneği de göz önüne alındığında onu tüm dünyadaki elit forvetler klasmanına koymakta çok da zorlanmıyorsunuz.

Hakan ve Saz Arkadaşları

Milan taraftarının ezeli rakip Inter kadrosundan en sevmediği isim zannediyorum Hakan Çalhanoğlu’dur. Şehrin kırmızı yakasından mavi olana bonservis bedeli olmadan geçen milli oyuncumuz ise Inter’de çok mutlu. Müthiş oynadığı maçların ardından 70 bin kişinin adına yaptığı besteleri dinliyor, verdiği hiçbir röportajda memnuniyetini gizlemiyor. Takıma katıldığından beri 11’in değişmezi olan Hakan için değişen şeyler de var elbette. Mesela saha içindeki rolü bunların başında geliyor. Geçen sezon Marcelo Brozovic sakatlığında Inter camiasını bir panik sarmıştı. Ligin en çok koşan orta sahasının yeri nasıl dolacaktı? Takım içerisinden böyle bir enerji doğar mıydı? Hakan Çalhanoğlu tüm bu soruların cevabının olumlu olduğunu çok kısa sürede gösterdi. Brozovic’in rolünü üstlenen milli yıldız belki o kadar koşmuyor ama nokta atışı paslarıyla ağızları açık bırakmaya devam ediyor. Orta sahadaki arkadaşları Nicolo Barella ve Henrikh Mkhitaryan ile uyumları da muhteşem. Takımın yedeklerinden Frattesi’nin “Serie A’daki başka hiçbir oyuncu bu orta sahayı kesemez” açıklaması her ne kadar tarafgirlik içerse de çok da abartılı durmuyor. Bu sezonki Inter biraz böyle. Hiçbir bölgede zayıflık göstermiyorlar. Kadro çok derin. Lautaro, Hakan, Bastoni, Sommer hangi mevkiye bakarsanız bakın hem büyük bir yetenek hem de bir lider karşınıza çıkıyor. Tüm bunlar Inzaghi’nin yönetimiyle de birleşince Inter için gelecek uzun süredir ilk kez böylesine parlak gözüküyor…